Święta Brygida | Elżbieta Hesselblad

Zakon Nąjświętszego Zbawiciela

założony w XIV w. przez św. Brygidę, w wieku XX odrodził się dzięki Błogosławionej Matce Elżbiecie Hesselblad. Zasadniczym jego celem jest służba dziełu przywrócenia jedności wszystkich wierzących w Chrystusa. Chodzi tu o wprowadzenie w życie zasad ekumenizmu wypracowanych na Soborze Watykańskim II, który z taką mocą przypomniał światu modlitwę Jezusa: "Ojcze spraw, aby byli jedno".

"Przyśpiesz, o Panie, godzinę zjednoczenia wierzących w Ciebie. Racz wysłuchać pokornych modlitw Brygidek, które szczerze poświęcają temu dziełu całe swoje życie “(Matka Elżbieta. 1930 r). Ze specyficznym celem zakonu, jakim jest służba dziełu zjednoczenia, wiążą się wszystkie modlitwy i intencje oraz wspólnotowo podejmowane różne inicjatywy i dzieła pokutne. Ofiarując całkowicie swoje życie Bogu Siostry Brygidki czynią to w następujących intencjach:

I) przywrócenie pełnej jedności podzielonych w wierze, grup i narodów tak, aby nastała jedna owczarnia pod przewodnictwem Dobrego Pasterza Jezusa Chrystusa:

2) pokonanie bolesnej bariery podziałów między chrześcijanami, co stanowi obecnie największą trudność w przyjęciu przez ludzkość orędzia Ewangelii:

3) ewangelizacja, której celem jest nawrócenie grup i narodów jeszcze niewierzących lub już zdechrystianizowanych

4) promocja i rozwój kapłaństwa ministerialnego, które nąjpełniej może służyć dziełu zjednoczenia

Święta Brygida - Orędowniczką Jedności

Pilne zadania misyjne, które przyświecały szlakom św. Brygidy z północy na południe naszego kontynentu czynią z niej wspaniały wzór do naśladowania, zwłaszcza obecnie, w dziele nowej ewangelizacji Europy. Św. Brygida ze Szwecji jest więc dla nas postacią o wymiarach europejskich. Słowa (Ojca Świętego Jana Pawła II). Wcześniej Paweł VI określił św. Brygidę mianem "trwałego pomostu" w dziele budowania jedności między Rzymem a Szwecją. Brygida jest zatem symbolem jedności i katolickości, czyli powszechności Kościoła.

Żyła w późnym okresie średniowicza (1303-1373). Były to trudne czasy wojen i podziałów społecznych oraz nieustannych walk bratobójczych. Równocześnie był to okres wielkich dysproporcji kanonicznych, przy czym brak równowagi politycznej oraz podziały religijne wiązały się nawet z niebezpieczeństwem schizmy w całym Kościele katolickim. W takim to czasie Bóg powołuje do swej służby Brygidę, która ze swej natury odznaczała się duchem przebaczenia i pokoju. Jej wysokie pochodzenie społeczne i związany z tym pobyt na szwedzkim dworze królewskim, jak również liczne podróże po Europie, uświadomiły jej całą złożoność problemów związanych z dyplomacją, polityką i zarządem państwa. Można powiedzieć, że była jedną z najbardziej wykształconych kobiet swoich czasów, rozumiała społeczne i problemy Europy, a zwłaszcza specyficzną sytuację ówczesnego Kościoła. Wszystkie swe talenty poświęciła wielkiej sprawie powrotu papieży z Avignonu na Stolicę Piętrową w Rzymie, Niestrudzenie zabiegała o zaprowadzenie pokoju w Szwecji, Francji, we Włoszech i w Anglii - czyli w krajach, które w owym czasie cierpiały rozdarcie przez sekty, bunty i wojny. Odważnie przypominała obowiązki spoczywające na królu, czołowych politykach, dostojnikach kościelnych, jak również na społeczeństwie. Istnieje opinia, że trudno by było wskazać jakiś rejon w Europie, gdzie obcy lub nieznany byłby jej dobroczynny wpływ na rzecz pokoju czy dobrze rozumianych reform religijnych.

Dlatego od sześciu wieków Brygida jaśnieje jako symbol pojednania i wspólnoty oraz znak pokoju. Jan Paweł II nazywa ją "Zwiastunką i prorokinią czasów współczesnych". Pośród upadków i zwycięstw ludzi swoich czasów jawi się Brygida jako znak, który mimo upływu wieków wzywa do odnowy wewnętrznej, zakorzenionej w trwałych wartościach Ewangelii.

W pełni żyła duchem modlitwy i często zwracała się do Pana: "Boże, ukaż mi Twoją drogę, abym szczęśliwie mogła nią kroczyć". Ta dzielna niewiasta, patronka europy, małżonka i matka a zarazem wielka mistyczka Północy wstawia się u Boga za nami, wskzując trudną drogę, jaką należy przebyć w celu przyspieszenia godziny jedności w jednej owczarni pod przewodnictwem jednego pasterza.

Elżbieta Hesselblad - życie powięcone zjednoczeniu

Urodzona w Szwecji 4 czerwca 1870r. w rodzinie luterańskiej, mając 18 lat emigruje do Ameryki, by pomóc ekonomicznie swojej rodzinie. Tu w szpitalu Rosevelt, pracując jako pielęgniarka, widzi bezmiar cierpień i chorób. Wzorem swojej rodaczki, św. Brygidy, całkowicie poświęca się ideałom, które wyznaje. Istotnym motywem pozostaje miłość ku ukrzyżowanemu Chrystusowi, który wskazuje jej kierunek wszystkich wysiłków podejmowanych w celu służby dziełu pojednania całego rodzaju ludzkiego.

Na tej drodze realizuje także samą siebie. Przechodzi na wiarę katolicką w dniu 15 sierpnia 1902 r. Następnie pokonując wiele przeszkód, a także ciężką chorobą, przyjmuje habit brygidzki w domu św. Brygidy w Rzymie, zajmowanym wtedy przez Zakon Karmelitański. Pod natchnieniem Ducha Świętego odnawia Siostry Zakonu Najwiętszego Zbawiciela Św. Brygidy. Mając na uwadze znaki czasu nowy zakon pozostaje wierny tradycji brygidzkiej. Z kontemplacją liturgii i wcielonego słowa wiąże apostolat na rzecz pojednania w Kościele powszechnym. Dobrze zakorzeniona w starym pniu brygidzkim nowy zakon zaczyna żyć ku chwale Bożej 8 września 1911 r. Ulubionym zwrotem w ustach Matki Elżbiety było określenie, że w tym nowym organizmie, jakim jest założony przez nią Zakon płynie krew św. Brygidy. Dzisiaj domy zakonu, któremu początek dała Elżbieta Hesselblad obejmują w Europie: Szwecję, Finlandię, Danię, Norwegię, Estonię, Polskę, Anglię, Szwajcarię i Włochy w Azji Indie i Filipiny w Ameryce: Meksyk, USA Ikubę oraz Betlejem w Palestynie.

Matka Elżbieta zmarła ona w Rzymie 24 kwietnia 1957 r. w opinii świętości. Pozostawiła po sobie pamięć jako wybitna córka Kościoła. Przez swą, głęboką wiarę, pokorę i miłość pozostaje dla nas wiarygodnym świadkiem wartości ewangelicznych oraz trwale wpisuje się we współczesną historię Kościoła.

Została beatyfikowana przez Papieża Jana Pawła II 9 kwietnia w Roku Jubileuszowym 2000.